Leczenie kręgosłupa

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą odcinek szyjny kręgosłupa. Pokaż wszystkie posty

Osteochondroza to schorzenie rozwijające się przez długie lata (nazywana jest również chorobą ludzkiego życia.) i objawia się w postaci degeneracji u podstaw której leży uszkodzenie krążków międzykręgowych. Zniszczeniu ulegają kości oraz tkanki chrzęstne praktycznie w każdej części odcinku kręgosłupa od szyjnego po lędźwiowy, w której progresji mutuje centralna część krążka międzykręgowego — jądro miażdżyste.

W związku z zanikiem zaburzenia napięcia mięśni (które utrzymuje kręgi we właściwym miejscu) spowodowane siedzącym trybem pracy i brakiem ruchu część kręgu traci swoje właściwości amortyzujące. Natomiast pierścienie włókniste tracą swoją elastyczność, kształt lub po prostu ulegają rozwarstwieniu. W dalszym procesie może dojść do pęknięcia strukturz włóknistej pierścienia i przepukliny kręgosłupa. Nasilenie objawów niejednokrotnie występuje podczas obracania głowy lub skrętu tułowia, w trudnych przypadkach chory może stracić przytomność.

Jakie czynniki wpływają na Osteochondroze:

-Praca biurowa,

-Praca związana z częstymi zmianami położenia tułowia (schylanie się, rozprostowywanie, skręty tułowia),

-Podnoszenia ciężkich rzeczy i przyjmowania przy tym nieprawidłowej pozycji,

-Ludzie uprawiający sport bez uwzględnienia wpływu dużego obciążenia fizycznego,

-Płaskostopie,

-Skoliozy, powstałej w młodym wieku,

-Napięć nerwowych i stresów.

Objawy Osteochondrozy:

- Zawroty głowy,

- Migrenowe bóle głowy, karku i szyi,

- Utrata przytomności poprzedzona zawrotami głowy,

- Uporczywy szum w uszach,

- Zimne dłonie, drętwienie palców,

- Dokuczliwy ból pleców,

- Zmniejszenie zakresu ruchu.

Z wiekiem każdego człowieka ryzyko degeneracji tkanek kręgosłupa po 30 roku życia znacznie wzrasta, więc objawy tego schorzenia zaobserwowano blisko u połowy dorosłych ludzi. Objawy osteochondrozy w zaawansowanym stadium choroby charakteryzuje się znaczną deformacją kości kręgosłupa i krążków międzykręgowych doprowadzając do przepukliny dysku. Najcięższym objawem osteochondrozy są masywne narośla kostne ograniczające mobilność, powodujące silny ból oraz całkowite lub częściowe porażenie spowodowane uciskiem korzeni nerwowych. Jak widać u chorego na osteochondrozę kręgosłupa występuje bardzo duża ilość syndromów, powstających jednocześnie lub następujących jeden po drugim. Bez względu jednak na ich ilość, któryś z nich zawsze okazuje się wiodącym.

Dolegliwości mogą być spowodowane dysfunkcją następujących odcinków kręgosłupa:

Osteochondroza kręgosłupa szyjnego – Migreny, omdlenia, zawroty głowy, drętwienie języka, ból obojczyka lub szyi.

Osteochondroza kręgosłupa piersiowego — Bóle między łopatkami, bóle żeber, czasem objawy mogą być łudząco podobne do bólu, jaki towarzyszy przy ataku serca.

Osteochondroza odcinka lędźwiowego – To najczęściej występująca postać tej choroby. Ból może pojawić się w okolicach pośladków oraz do ud. Takie osoby mają problemy podczas zginania i prostowania tułowia czy w chodzeniu po schodach.

Leczenie osteochondrozy

Składa się ono z szeregu działań i wymaga kompleksowego podejścia do leczenia zmian chorobowych kręgosłupa. Samo leczenie zachowawcze oferuje kilka skutecznych zabiegów, które mają na celu pozbycie się bólu kręgosłupa. Jeżeli nie ma ku temu przeciwwskazań, pracę z pacjentem zaczyna się od terapii manualnej, czyli masażu, fizjoterapii i ćwiczeń. Zaawansowane stadium choroby wymaga zastosowania terapii farmakologicznej. Natomiast jeśli choroba postąpiła zbyt daleko i doszło do przepukliny dysku, można zaplanować zabieg operacyjny. Okres rekonwalescencji po takim zabiegu może trwać około roku.

Celem priorytetowym przy osteochondrozie jest przeprowadzenie korekty kręgosłupa polegającej na doprowadzeniu go do prawidłowego położenia, by obciążenie na kręgosłup o ile to jest możliwe, rozłożone było równomiernie. Kluczowe będzie tutaj systematycznie wykonywanie ćwiczeń mięśni brzucha (tzw. core). Silne mięśnie brzucha oraz pleców utrzymują kręgosłup w jego prawidłowym położeniu. Urządzeniem pomocniczym może być Nubax Trio przyrząd do rozciągania kręgosłupa, który zwiększenia odległość między kręgami.

Mówiąc o osteochondrozie dość często wymieniana jest stosunkowo nowa dziedzina medycyny zwaną Osteopatią. Zyskała ona ogromną popularność na całym świecie zwłaszcza w leczeniu chorób zwyrodnieniowych stawów, gdyż leczy ona całego człowieka, nie tylko objawy. Leczenie osteopatią wykorzystuje szereg bezpiecznych technik uwzględniających cały system mięśniowo-szkieletowy. Zwracając przy tym uwagę na inne systemy ciała, takie jak systemy krążenia, system nerwowy i krwionośny.

Inne zabiegi stosowane w leczeniu to:

- Krioterapia (leczenie zimnem) pomagająca złagodzić ból i przyspiesza regeneracje oraz gojenie stanów zapalnych,

- Laseroterapia,

- Terapia ultradźwiękami,

- Refleksologia wspomagająca kręgosłup w jego funkcjonowaniu poprzez pracę na refleksach jamy brzucha i całego układu trawienia.

Leczenie farmakologiczne:

- Leki zwiotczające mięśnie, które mają działanie rozkurczowe np. Mydocalm, Baklofen,

- Blokada terapeutyczna – znieczulenie, które ma skutek natychmiastowy, eliminując ból,

- Leki poprawiające krążenie krwi.

Jak najlepiej zapobiec objawom Osteochondrozy?

- Należy wzmocnić postawę,

- Zwrócić uwagę na przebieg innych chorób np. płaskostopia,

- Przestrzegać zdrowego odżywiania,

- Nawodnić organizm pijąc dużo wody,

- W miarę możliwości prowadzenie umiarkowanej aktywności fizycznej,

- Unikanie alkoholu i nikotyny,

- Dodatkowym przeciwwskazaniem jest noszenie butów z wysokim obcasem.

Do powstania wady rozwojowej, jaką jest rozszczep kręgosłupa, dochodzi we wczesnym okresie płodowym. To właśnie wtedy formuje się i kończy 28 dnia po zapłodnieniu tzw. rynienka nerwowa, której ściany pokrywa otoczka będąca przyszłym kręgosłupem. Jeżeli część rynienki nerwowej nie rozwija się właściwie, powoduje uszkodzenia rdzenia kręgowego i kości kręgosłupa doprowadzając m.in. do:

- Niedorozwoju łuków i wyrostków kolczystych (jednego lub więcej kręgów)

- Przepukliny opon rdzeniowych

- Przepukliny oponowo-rdzeniowej.

Jeżeli chodzi o miejsce powstania rozszczepu kręgosłupa to wystąpić może ono w każdym z odcinków zarówno szyjnym, piersiowym, lędźwiowym, jak i krzyżowym.

Do najcięższej postaci tej choroby dochodzi, jeżeli mamy do czynienia z całkowitym rozszczepem kręgosłupa (holorachischisis) - i dotyczy większej liczby łuków kręgów. Rdzeń ma wygląd płaskiego pasma, a elementów strukturalnych rdzenia nie daje się rozróżnić. Rozszczepowi kręgosłupa może towarzyszyć rozszczep czaszki, podniebienia, wargi, a także różne rodzaju guzy m.in. tłuszczaki łączące się z rozszczepem wewnątrz kanału kręgowego.

Przyczyny powstania rozszczepu kręgosłupa

Medycyna wciąż wie zbyt mało o tej chorobie i nie zna skutecznych sposobów zapobiegania jej powstawaniu. Do powstania rozszczepu dochodzi na skutek nałożenia się wielu czynników m.in. środowiskowych — niedobór kwasu foliowego, witamin z grupy B, zanieczyszczenie środowiska, infekcje czy też naświetlanie promieniami rentgena. Kolejnym czynnikiem odpowiedzialnych za powstanie rozszczepu kręgosłupa może być czynnik genetyczny, stąd w rodzinach, gdzie urodziło się dziecko z rozszczepem kręgosłupa ryzyko wystąpienia tej wady wzrosnąć może nawet do 10%.

Objawy neurologiczne:

1. W odcinku lędźwiowo-krzyżowym — niedowłady lub porażenia mięśni kończyn dolnych (przypadki ustawienia stóp szpotawe, końskie lub końsko-szpotawe)

2. W odcinku szyjnym lub piersiowym — niedowłady kończyn dolnych typu piramidowego, zaburzenia czucia rdzeniowego. Nogi mogą być zrotowane na zewnątrz i zgięte w stawie kolanowym. Niedowłady kończyn górnych występuje w przypadku umiejscowienia wady w zgrubieniu szyjnym, a piramidowy przy umiejscowieniu w wyższym odcinku rdzenia szyjnego.

Rozpoznanie rozszczepu kręgosłupa jest łatwe w razie obecności przepukliny.

Rodzaje rzszczepu kręgosłupa

1. Rozszczep kręgosłupa utajony.

Charakteryzuje go niewielka wada w jednym z kręgów. Osoba dotknięta tą chorobą może nie zdawać sobie nawet sprawy z tego, że ma rozszczep kręgosłupa, ponieważ brak jakichkolwiek objawów świadczących o jej wystąpieniu. Może być zauważony przez przypadek podczas rutynowych badań obrazowych RTG. Ten rodzaj rozszczepu jest spotykany stosunkowo często, ale w bardzo rzadkich przypadkach powoduje kalectwo.

2. Rozszczep kręgosłupa torbielowy.

Ten rzadko spotykany przypadek charakteryzuje widoczna torbiel, która wygląda jak duży pęcherz na plecach, otoczony cienką warstwą skóry. Objawia się w postaci przepukliny oponowej lub przepukliny oponowo-rdzeniowej.

W pierwszym przypadku torbiel zawiera tkanki, które zakrywają rdzeń kręgowy oraz płyn mózgowo-rdzeniowy. Nerwy zazwyczaj nie są uszkodzone, dzięki czemu ryzyko kalectwa jest niewielkie.

Jeżeli mamy do czynienia z przepukliną oponowo-rdzeniową to jest to przypadek zdecydowanie poważniejszy i występuje znacznie częściej. Torbiel zawiera także nerwy i część rdzenia kręgowego co oznacza, że rdzeń kręgowy jest uszkodzony bądź nieprawidłowo rozwinięty. Możliwy jest częściowy paraliż lub utrata czucia poniżej kręgu dotkniętego chorobą. Blisko w 80% przypadków wadzie tej towarzyszy również wodogłowie, które związane jest z zaburzonym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego.

3. Rozszczep czaszki.

Dzieci, u których stwierdzono tę chorobę, kości czaszki rozwijają się nieprawidłowo, powodując nieprawidłowe zamknięcie czaszki, najczęściej w linii pośrodkowej i ubytek kostny w tym miejscu. Rozwijająca się przepuklina mózgowa, zawiera tkanki i płyn mózgowo-rdzeniowy, nie rzadko zawiera część mózgu, powodując uszkodzenie mózgu (rozwija się nieprawidłowo lub nie rozwija się w ogóle). Dzieci niestety rodzą się martwe bądź umierają wkrótce po porodzie.

Przebieg leczenia

Rozszczep kręgosłupa leczony jest jak najszybciej, jeśli jest to tylko możliwe, już w pierwszej dobie życia dziecka przeprowadza się operację zamknięcia rdzenia kręgowego lub ewentualnie zabieg chirurgiczny przepuklin oponowych. W przepuklinach oponowych zabieg chirurgiczny polega na rekonstrukcji opony twardej i plastyki skórnej. Dzieci, u których wystąpiło wodogłowie, zakłada się zastawki, mające na celu zapobiec narastaniu wodogłowia i niszczeniu struktur mózgu. W przypadku zaburzenia czynności nerek i układu moczowego stosuje się okresowe cewnikowanie pęcherza moczowego. Nierzadko dzieci wymagają dodatkowych operacji ortopedycznych w celu korekcji problemów dotyczących stawów i skrzywień kręgosłupa.

Dzieci, które urodziły się z rozszczepem kręgosłupa, mają szansę na normalne życie, jeżeli terapia przeprowadzana będzie regularnie, wówczas dziecko może nawet chodzić. Niekiedy do sprawnego poruszania się będą potrzebowały specjalnych wkładek do butów, ale czasem, by się poruszać będą potrzebne kule lub wózek i inwalidzki.

Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego występuje bardzo rzadko i ma podłoże neurologiczne. Wskutek toczących się zmian dochodzi do uszkodzenia rdzenia kręgowego. Stan zapalny niszczy tzw. osłonki mielinowe znajdujące się w rdzeniu kręgowym, przerywając impulsy nerwowe biegnące z receptorów do określonych obszarów ośrodkowego układu nerwowego. Osłonki odgrywają ważną rolę bowiem pełnią funkcję izolatora elektrycznego i zapewniają ochronę mechaniczną włókien nerwowych. Zaburzenie komunikacji między impulsami nerwowymi może doprowadzić do wystąpienia zaburzeń ruchowych i osłabiać siłę mięśni. Proces zapalny może również dotyczyć każdego segmentu rdzenia od piersiowego po krzyżowy odcinek kręgosłupa.

Ostre poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego występuje niezależnie od płci zaledwie u około 4 osób na 1 mln i objawia się w dwóch okresach-między 10 a 20 rokiem życia lub około 40 roku życia.

Przyczyny powstawania zapalenia rdzenia kręgowego są dwie:

1. Powstają na tle autoimmunologicznym, czyli chorób rozwijających się na tle złożonych zaburzeń układu odpornościowego, doprowadzających do procesu zapalnego różnych tkanek czy narządów – w naszym przypadku zapalenia rdzenia kręgowego. Zapalenie może więc wystąpić podczas przebiegu choroby Behçeta, zespołu Sjögrena, zawału rdzenia kręgowego lub przewlekłych wielonarządowych chorób reumatycznych.

2. Powstając spontanicznie, mający niejasne lub nieznane podłoże gdzie tak naprawdę trudno jest ustalić jej przyczynę.

Jak rozpoznać objawy poprzecznego zapalenie rdzenia kręgowego?

Choroba trwa od kilku dni do nawet 4 tygodni w przypadkach wyjątkowo ostrego zapalenia, a objawy uzależnione są od poziomu uszkodzenia rdzenia kręgowego. Z całą pewnością niezbędna jest wnikliwa diagnostyka, dlatego że istnieje kilka schorzeń (SM lub zespół Devica) o takich samych lub niezwykle podobnych objawach, a leczone są rzecz jasna w inny sposób.

W pierwszym etapie zapalenia rdzenia kręgowego może wystąpić nagle ból w dolnej części pleców i kończynach (nogi wydają się strasznie ciężkie), osłabieniem ich, skurczami mięśni, utratą czucia, czy częściowym paraliżem kończyn i obszarów tułowia. Przy takich objawach koordynacja i zdolność poruszania się jest niezwykle trudna. Do objawów ogólnych zaliczyć można również zaburzenia czynności pęcherza moczowego i jelit.

Znając objawy, można już przewidzieć, w jakim miejscu toczy się proces zapalny np. jeżeli jest to

odcinek szyjny, wystąpić mogą problemy z kontrolą mięśni szyi skutkujące opadaniem głowy, mięśni ramion rąk oraz mięśni odpowiedzialnych za proces oddychania.

Diagnostyka poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego polega na wykonaniu badań za pomocą rezonansu magnetycznego MRI rdzenia i mózgu z użyciem środka cieniującego lub tomografii komputerowej TK. Pomocne jest również w tym przypadku wykonanie punkcji lędźwiowej i oddanie płynu mózgowo-rdzeniowego do analizy.

Leczenie polega na zwalczeniu stanu zapalnego poprzez podanie glikokortykosteroidów syntetycznych. W przypadku niezadowalających efektów wykonuje się tak zwaną plazmaferezę-oczyszczanie osocza z kompleksów odpornościowych, a także leczenie immunomodulujące. Z problemami bólowymi można poradzić sobie przez podanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz koanalgetyki w celu potencjalizacji efektu przeciwbólowego. Równie istotna może okazać się rehabilitacja czy środki rozluźniające mięśnie.

Według statystyk większa część chorych wraca do zdrowia, nie pozostawiając po sobie żadnych deficytów lub są one naprawdę minimalne. Leczenie może trwać ok. 2 lat, jednakże największą poprawę stanu zdrowia uzyskuje się na samym początku, czyli do pierwszych 6 miesięcy leczenia choroby. Po tym początkowym okresie wdrażane są również zabiegi rehabilitacyjne. Niestety reszta chorych może już na zawsze pozostać niepełnosprawnymi ruchowo lub potrzebować całodobowej pomocy. W stanach ekstremalnych przy poważnych zaburzeniach oddychania chorego poddaje się intubacji i wentylacji mechanicznej, a to związane jest z leczeniem na oddziale intensywnej terapii.

Obecnie trwają badania nad możliwościami regeneracji uszkodzonego rdzenia kręgowego za pomocą protez neuronowych oraz dzięki przeszczepom komórek macierzystych.

Tak jak w przypadku wszystkich dolegliwości związanych z kręgosłupem do przeciążeń dochodzi z powodu zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa szyjnego i spowodowane jest to kilkoma czynnikami. O tym, że z wiekiem proces ten jest normalnym stanem rzeczy wie niemal każdy, warto jednak niestety zaznaczyć, że z różnych innych powodów objaw zwyrodnieniowy może pojawić się wcześniej niż nam się wydaje.

Trening – siłownia

Panuje obecnie wszechobecna moda na (mówiąc potocznie) „bycie FIT” - modne jest mieć piękne wysportowane ciało, ale dość często wiąże się to z wykonywaniem ćwiczeń pod dużym obciążeniem, zwłaszcza jeżeli jest to aktywność związana z siłownią. Nikt nie będzie zaskoczony jeśli napiszemy, że prym wiodą tutaj mężczyźni i dość często związane jest to z wykonywaniem ćwiczeń ze zbyt dużym ciężarem. Jest to wszelkiego typu wyciskanie za głowę sztangielek i sztangi siedząc czy stojąc. To z kolei uniemożliwia wykonanie ćwiczenia poprawnie technicznie, a taki stan rzeczy już jest prostą drogą do nadwyrężenia odcinka szyjnego kręgosłupa i innych postępujących dysfunkcji spowodowanych niewłaściwą postawą.

Coraz więcej mamy więc przypadków stosunkowo młodych mężczyzn z poważnie uszkodzonym odcinkiem szyjnym kręgosłupa. Znacznie zmniejszone przestrzenie między kręgowe, uszkodzenia samych kręgów, osteofity. Takie zmiany zwyrodnieniowe wywierają znaczący wpływ na splot nerwów wychodzących przez otwory międzykręgowe odcinka szyjnego kręgosłupa, co za tym idzie bardzo nieprzyjemne:

- promieniujące bóle karku,

- bóle głowy,

- bolesne drętwienia barku,

- drętwienia ramienia lub ręki.

Ulgę przynoszą środki przeciwbólowe ale tylko do czasu, aby zapobiec poważnemu uszkodzeniu kręgosłupa szyjnego, należy znacznie poprawić kulturę ćwiczenia. Zawczasu zainteresować się przygotowaniem własnego ciała do wzmożonego wysiłku i treningiem mobility pozwalającym rozluźnić napięte mięśnie - zwłaszcza mięśnie głębokie kręgosłupa.

Praca

Kolejnym czynnikiem może być praca biurowa lub ciężka praca fizyczna gdzie przepisy BHP niestety pozostają przepisami wyłącznie „na papierze”. Często powtarzające się czynności związane z noszeniem ciężkich elementów kończy poważnymi uszkodzeniami nie tylko kręgosłupa szyjnego. Na zmiany zwyrodnieniowe najbardziej narażone są kręgi szyjne 3, 4, 5 i 6. Praca przy biurku szkodzi najbardziej kręgowi 3 – spowodowane jest to siedzeniem z pochyloną głową. Siedzenie kilka godzin w jednej pozycji powoduje, że mięśnie karku mocno się naprężają, a to bardzo szkodzi naszym kręgom.

Aby zabezpieczyć się przed postępującym zwyrodnieniem kręgów szyjnych powinniśmy zacząć od wyboru odpowiedniego fotela, który powinien mieć regulowaną wysokość, boczne podpórki, czy możliwość ustawienia i zablokowania wybranego przez nas kąta wychylenia oparcia względem siedziska. Najlepiej by siedzisko przy tym nie uciskało naszych ud i kolan. Równie ważne jest właściwe ułożenie nóg tak by dotykały one podłogi, a palce stóp były lekko uniesione do góry. Pomocne w tym celu są tzw. podnóżki biurowe, które poprawiają w ten sposób krążenie krwi i odciążają dolny odcinek kręgosłupa.

Siedząc przy stole czy biurku, najważniejszym jest by nie pochylać się zbytnio do przodu i nie wyciągaj przed siebie głowy. Ekran monitora powinien być umieszczony na wprost, na wysokości oczu, by patrzeniem w inne kierunki nie obciążać mięśni szyi i ramion.

Sygnały alarmowe

Pierwsze stadium odczuwalne jest jako mała elastyczność szyi w następnej kolejności mogą pojawić się bóle mięśni w okolicy karku promieniujące z tyłu głowy, w tzw. części potylicznej. Dzieje się tak dlatego ponieważ spłaszczone przestrzenie międzykręgowe powodują coraz mocniejszy ucisk na nerwy i wszystkie inne objawy o których wspomnieliśmy na samym początku. Dyski mogą również naciskać na naczynia krwionośne i być przyczyną niedokrwienia mózgu.

Bolesne drętwienie ręki, palców rąk czy ramienia, które promieniuje aż do barku również może być skutkiem zmian zwyrodnieniowych w szyjnym odcinku kręgosłupa, głównie 7 kręgu. Jeżeli rwa ramienna będzie postępować dalej, można stracić pewność chwytu, a wykonywanie czynności przy pomocy precyzyjnych ruchów palcami może być znacznie utrudnione. Przyczyną jest ucisk, jaki zmiany zwyrodnieniowe wywierają na splot nerwów odpowiadających za sprawność rąk.

Według naszej opinii nie ma co czekać na pierwsze objawy i zawczasu zainteresować się rozluźnianiem spiętych mięśni. Można to robić za pomocą piłeczek do masażu głębokiego uciskając bolące miejsca (punkty spustowe) aż do całkowitego rozluźnienia. Jest to bardzo prosta i skuteczna metoda by niemal natychmiastowo odczuć poprawę z jej stosowania.

Równie dobrym wyborem będzie kupno poduszki ortopedyczno-korekcyjnej, która podtrzymuje szyję w trakcie snu. Tym sposobem odciążymy nieco nasz kręgosłup (poduszka odciąży kręgi szyjne, a mięśnie staną się rozluźnione) w czasie odpoczynku.

Subskrybuj: Posty ( Atom )