Leczenie kręgosłupa

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ból kręgosłupa. Pokaż wszystkie posty

Ból między łopatkami lub w okolicy jednej czy drugiej łopatki na wysokości odcinka piersiowego kręgosłupa to często występująca dolegliwość. Najczęściej skarżą się na nią osoby wykonujące pracę biurową np. przed monitorem, osoby których praca wymusza długotrwałą pozycję z lekkim pochyleniem do przodu, a także uprawiający sport, ale o tym w dalszej części tekstu.

Ból kręgosłupa między łopatkami zazwyczaj jest objawem chorób kręgosłupa, przeciążeń lub wad postawy. W celu zdiagnozowania przyczyny potrzebna jest wizyta u specjalisty oraz dokładna diagnostyka. Sam ból może być niestały, miejscowy, rozlany na cały piersiowy odcinek kręgosłupa lub nasilać się przy określonych ruchach i pozycjach.

Nie mniej jednak przyjmowanie niewłaściwej postawy ciała to najczęstsza przyczyna takich dolegliwości i dotyczący wielu osób w różnym wieku. Nieprawidłowa postawa pogarsza naszą sprawność fizyczną, niedbałe zaokrąglanie pleców, wysuwanie barków do przodu i odstawanie łopatek powoduje nadmierne rozciągnięcie mięśni grzbietu i dolegliwości bólowe. Należy więc jak najczęściej utrzymywać plecy proste i niezaokrąglone.

Warto zwrócić uwagę, że ból między łopatkami może być przyczyną wystąpienia neuralgii międzyżebrowej lub u kobiet w ciąży.

W pierwszym przypadku jest to nerwoból związany z uszkodzeniem nerwów międzyżebrowych, które unerwiają skórę i mięśnie, a pacjenci odczuwać mogą ból obejmujący okolice łopatek. U kobiet w ciąży postawa ciała i sposób poruszania się, która przed ciążą była inna, zwłaszcza powiększony biust może przeciążyć odcinek piersiowy na wysokości łopatek.

Ból między łopatkami u osób uprawiających sport

Przeciążenia tkanek miękkich powodujących ból między łopatkami występuje często u osób uprawiających bieganie lub jazdę na rowerze. Wskutek nadmiernego obciążenia obręczy barkowej może dojść do przeciążenia mięśnia czworobocznego decydującego o ruchach łopatek oraz odpowiadającego za ustawienie głowy, oraz barków.

Osoby uprawiające sporty siłowe i podnoszenie ciężarów szczególnie są narażeni na przeciążenia — zwłaszcza mięśnia dźwigacza łopatki. Do kontuzji może dojść np. podczas wykonywania martwego ciągu ze zbyt wysoko uniesioną głową do góry, tak jak robią zawodnicy dwuboju olimpijskiego.

To tylko kilka przykładów i w każdym sporcie występują podobne przeciążenia np. środkowy reprezentacji Polski w siatkówce, Mateusz Bieniek pauzował przez trzy tygodnie z powodu naderwania mięśnia dźwigacza łopatki, a kontuzji doznał w trakcie wykonywania zagrywki.

Inne choroby kręgosłupa, które mogą powodować ból między łopatkami:

- Spondyloza,

- Dyskopatia, zmiany na poziomie dolnych kręgów szyjnych, mogą promieniować aż do okolicy łopatek,

- Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK), zmiany zaawansowane mogą prowadzić do unieruchomienia kręgosłupa w odcinku piersiowym,

- Skolioza kręgosłupa w odcinku piersiowym.

Jak leczyć przyczyny bólu między łopatkami?

Na pewno nie powinniśmy niczego robić na własną rękę, zawsze należy udać się do lekarza. Specjalista powinien zebrać dokładny wywiad o stanie ogólnym i historii powstania bólu. Diagnostyka uzupełniająca w postaci badań obrazowych RTG, TK, czy rezonans magnetyczny będzie bardzo pomocna. W przypadku leczenia większości dolegliwości konieczna będzie rehabilitacja. Może ona polegać na wykonywaniu tzw. mobility (urazy dźwigacza łopatki) poprzez uciskanie przykurczonych mięśni (punktów spustowych), a następnie rozciągnięciu ich.

Matka natura bardzo dobrze zaprojektowała ten jeden z najważniejszych układów ruchu w naszym ciele i wszelkie zmiany powodujące jego dysfunkcje oraz objawy im towarzyszące odczuwalne są (oprócz nagłych przypadków) dopiero po długotrwałym i niewłaściwym oddziaływaniu na jego funkcje. Ponieważ mało kto dba o swój kręgosłup na co dzień, problemy z jego funkcjonowaniem są tylko kwestią czasu. Długie godziny spędzone w wolnym czasie przed komputerem (telewizorem), niedbała pozycja w pracy, brak ruchu, otyłość, a nawet stanie w złej pozycji sprzyja występowaniu dolegliwości bólowych. Zwykle bagatelizujemy ból, zamiast zmiany trybu życia bierzemy środki farmakologiczne, a w tym przypadku problem sam nie zniknie, tylko będzie się pogłębiać.

Problemy z kręgosłupem — Jak to wygląda w praktyce?

Zwykle zaczyna się od napięć mięśniowych, a potem dochodzi do zmian zwyrodnieniowych które prowadzą do dyskopatii.

Napięcia mięśniowe zależnie od umiejscowienia zawsze prowadzą do dysfunkcji w obrębie określonego narządu ruchu np. dźwigacz łopatki lub mięsień czworoboczny (będący częścią mięśni najszerszych grzbietu) – ich napięcie związane jest z problemami w odcinku szyjnym kręgosłupa.

Bardziej szczegółowo o napięciach mięśniowych odpowiedzialnych za poszczególne dolegliwości opiszemy w osobnym artykule.

Należy zwracać baczną uwagę na zmiany posturalne, a zwłaszcza ustawienie miednicy. To okolice kręgosłupa lędźwiowego wskazywane jest przez pacjentów, jako najczęstsze miejsce występowania bólu kręgosłupa dlatego bardzo ważne jest, aby dolny odcinek kręgosłupa był odpowiednio wygięty. Prawidłowa lordoza kształt litery „S” sprawia, że na nasz kręgosłup jest mniej obciążony. Każde odchylenie od prawidłowego wzorca ustawienia kręgosłupa, czyli spłycenie lub powiększenie lordozy tudzież kifozy niesie za sobą bóle w różnych częściach ciała.

Nie musimy od razu rezygnować z pracy czy z podnoszenia codziennych ciężarów ważne, by podczas tych czynności dbać o właściwą postawę. Pamiętajmy, aby dźwigać ciężary zawsze na ugiętych nogach, tak jak robią to ciężarowcy, zachowując w ten sposób naturalnie wygięty odciek kręgosłupa — czyli najlepszej możliwej dla niego pozycji.

Najmniej obciążającą kręgosłup pozycją jest, leżąca na wznak (np. w trakcie snu) na dysk naciska waga około 25 kilogramów. Leżąc na boku, waga ta wzrasta do 75 kilogramów. Z kolei siedzenie w nieprawidłowej pozycji naraża nasz kręgosłup na dźwiganie ciężaru 140, a nawet 275 kilogramów!, jeśli pozycja ciała jest mocno pochylona do przodu. Równie ważne jest to, jak stoimy — należy unikać przybierania niedbałych pozycji i stania kilka godzin w jednej wymuszonej pozycji.

Jak można sobie jeszcze pomóc?

O kręgosłup powinniśmy zadbać, poczynając od sypialni, a kończąc na ćwiczeniach. Wybór odpowiedniego materaca oraz poduszki ortopedycznej pozwoli nam zachować odpowiednie ustawienie i rozłożenie sił jak najmniej obciążające poszczególne kręgi.

Równie ważne są mięśnie podtrzymujące nasz kręgosłup (mięśni posturalne core), dlatego warto pracować nad ich wzmocnieniem. Ćwiczenia mięśni stabilizujących przynoszą wiele korzyści nie tylko sportowcom, ale osobom starszym, dzieciom, jak i osobom, które spędzają dużo czasu, siedząc. Należy pamiętać, że trening mięśni kręgosłupa, jak każdy inny, wymaga czasu i regularności. Oto kilka przykładów takich ćwiczeń:

Plank

Na co zwrócić uwagę przy tym ćwiczeniu? Aby łokcie ułożone były pod kątem 90 stopni i znajdowały się dokładnie pod barkami. Głowa powinna być ustawiona w pozycji neutralnej, nie zadzieramy jej do góry ani nie opuszczamy do dołu. Kolana wyprostowane, mięśnie pośladków mocno napięte tak by miednica była „podwinięta”, unikając efektu nadmiernej lordozy. W odcinku lędźwiowym, mięśnie brzucha napięte, łopatki ściągnięte tak by plecy były lekko zaokrąglone. W ten sposób ciało tworzy linię prostą, czyli deskę. W miarę możliwości staramy się wykonywać to ćwiczenie, jak najdłużej docelowo dochodząc do 1 lub 1,5 min w 3, 4 seriach.

Side plank (plank boczny)

W tym ćwiczeniu łokcie (lewy lub prawy) również układamy pod kątem 90 stopni pod barkiem, nogi złączone i wyprostowane ułożone w taki sposób by tworzyły wraz z tułowiem, miednicą i barkiem jedną prostą linię. Napinamy mięśnie brzucha, wzrok kierujemy prosto przed siebie.

Napinając mocno mięśnie nóg, pośladki oraz brzuch staramy się utrzymać tę pozycję jak najdłużej.

Superman

Nie możemy zapominać również o mięśniach grzbietu, które również wchodzą w skład mięśni stabilizujących nasz kręgosłup. To ćwiczenie wykonujemy z pozycji leżącej na brzuchu. Ruch odbywa się poprzez uniesienie tułowia oraz wyprostowanych nóg w górę. Ręce można trzymać wyprostowane, splecione przy głowie, bądź ułożone w tzw. skrzydełka. Osoby początkujące powinny wykonać przynajmniej 2 serie po 8 - 10 sekund lub 2 serie po 8 - 10 powtórzeń. Średniozaawansowani i zaawansowani 3,4 serie 12 i więcej powtórzeń.

Vitafon jest urządzeniem leczniczym przeznaczonym do wykonywania terapii wibroakustycznej powodując poprawę ukrwienia i krążenia limfy stymulując tym samym w organizmie procesy regeneracyjne. Mikrowibracje tkanek, tak jak ich ciepło, stanowią niezastąpiony składnik procesów immunologicznych biorąc udział w stymulacji krążenia, odżywianiu komórek, w procesach dotyczących transportu i przenikania leukocytów do komórek tkanki, oraz w procesach krwiotwórczych.

W Polsce Vitafon zaczął być stosowany w 2007 roku i wkrótce zdobył sobie przychylność pacjentów dzięki wysokiej skuteczności w leczeniu wielu chorób. Pozytywne wyniki stosowania terapii wibroakustycznej potwierdziły badania kliniczne przeprowadzone w różnych polskich placówkach medycznych, a rekomendacji udzieliło wielu znanych lekarzy, m.in.: prof. dr hab. med. Marek Synder, Romuald Lewicki, Paweł Małdyk i wielu innych.

Wibroakustyczne metody leczenia

Deficyt mikrowibracji zwykle pojawia się z wiekiem na skutek chronicznego zmęczenia, po urazach czy przemęczenia z powodu intensywnych i długotrwałych obciążeń. Spadek intensywności mikrowibracji w tkankach prowadzi do spowolnienia reakcji immunologicznych co w efekcie obniża odporność i zdolność organizmu do regeneracji. Urządzenia wibroakustyczne takie jak Vitafon oddziałują na tkanki za pośrednictwem naturalnych dla organizmu mikrowibracji.

Im większy jest deficyt mikrowibracji w określonych tkankach tym zabieg jest skuteczniejszy. Rzecz jasna wyniki leczenia opierane są na indywidualnych przypadkach dlatego nie można zagwarantować takich samych wyników dla wszystkich pacjentów korzystających z Vitafona.

Vitafon świetnie radzi sobie z leczeniem kręgosłupa zwłaszcza w przypadku zapalenia korzonków nerwowych zmniejszając ból i obrzęk. Ponadto leczy, a nie tłumi objawów i ogólnie zwiększa odporność organizmu.

Urządzenie wyposażone jest w timer do odliczania czasu wykonywanego zabiegu, a dwie pary przetworników umożliwia wykonanie zabiegu w dwóch miejscach jednocześnie.

Pozytywne efekty leczenia Vitafonem odnotowano między innymi w dolegliwościach takich jak:

- Uraz kręgosłupa,

- Zapalenie korzonków nerwowych,

- Krwiaki, stłuczenia,

- Złamania,

- Oparzenia,

- Artretyzm,

- Dna moczanowa,

- Ostroga piętowa,

- Bezsenność,

- Zapalenie oskrzeli,

- Zwichnięcie, naciągnięcie.

Vertetrac jest urządzeniem opatentowanym w 1991 roku przez Ludwika Stadholza. Służy przede wszystkim do leczenia chorób związanych z dyskopatią lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Równocześnie jest skuteczną metodą w leczenie objawów rwy kulszowej. Ponadto pomaga w przypadkach zmian patologicznych odcinka lędźwiowego spowodowanych niewłaściwym ustawieniem powierzchni stawów międzykręgowych, a także zmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa.

Urządzenie to umożliwia wykonanie trakcji symetrycznej bądź asymetrycznej kręgosłupa lędźwiowego w płaszczyznach wertykalnej, horyzontalnej lub pomiędzy dwie osie dwukrotne prostopadłe do osi głównej (płaszczyzna diagonalna), co w przypadku przepukliny jądra miażdżystego skutecznie odciąża uciśnięte więzadła i korzenia nerwów.

Trakcję symetryczną wykorzystujemy w przypadku dolegliwości bólowych usytuowanych centralnie, asymetryczną w przypadku promieniowania bólu do kończyny dolnej. Sam zabieg trwa blisko 30 minut i polega na powolnym spacerze po bieżni z założonym aparatem Vertetrac. Zabieg jest zupełnie bezbolesny. Pacjenci z trwałymi bólami kręgosłupa już podczas pierwszego zabiegu odczuwają dużą ulgę i przyjemny komfort poruszania się spowodowany odciążeniem uciśniętych dysków międzykręgowych.

Wskazania do leczenia aparatem Vertetrac:

o Dyskopatia odcinka lędźwiowego

o Wypuklina

o Zwyrodnienie kręgów

o Rwa kulszowa

o Urazy sportowe

o Skolioza

Skuteczność trakcji kręgosłupa aparatem Vertetrac jest skuteczna, a po zakończeniu terapii niwelują ból naprawdę na długi czas. Najlepsze rezultaty odnotowano u osób z prawidłową wartością BMI (wskaźnikiem masy ciała). To właśnie w tej grupie osób ból kręgosłupa ustąpił najszybciej. Nieco słabsze wyniki pod tym względem odnotowano w grupie osób otyłych, jednakże poprawa testów klinicznych była najbardziej widoczna właśnie w grupie osób z nadwagą.

Terapia systemem Vertetrac wymaga przynajmniej 5-ciu, a najlepiej 10 sesji terapeutycznych, co sumarycznie po wszystkich zabiegach przynosi pełny komfort i trwałą ulgę od bólów kręgosłupa. W przypadkach zaawansowanych schorzeń kręgosłupa liczba zabiegów zwiększana jest od 12. do 15.

Z przeciążeniem mięśni szyi boryka się bardzo wiele osób i stanowi to w zasadzie najczęstszą przyczynę dolegliwości w obrębie kręgosłupa szyjnego. Z przeprowadzanych wstępnych wywiadów z pacjentem wynika, że w krótkim czasie poprzedzającym te dolegliwości, miało miejsce jakiegoś rodzaju przeciążenie. Bóle te mogły więc zostać wyzwolone przymusowym i długotrwałym ustawieniem głowy w nienaturalnej pozycji (głowa skierowana do przodu). Efektem czego było przedłużone napięcie mięśni np. po wielogodzinnej pracy przed ekranem monitora lub długim prowadzeniu samochodu. Dzisiejszym podejrzanym o wystąpienie tych bólów będzie dźwigacz łopatki. Jeżeli dźwigacz i górny mięsień czworoboczny staną się krótkie i napięte będzie to prowadzić do uczucia zwanego zesztywnieniem karku i znacząco przyczyniać się do bólu głowy.

Dźwigacz łopatki to mięsień, który wykazuje wyjątkowe tendencje do bycia adaptacyjnie spiętym i skróconym. Początek dźwigacza znajduje się przy górnych kręgach szyjnych, a dokładniej mocuje się od górnego kąta łopatki do wyrostków poprzecznych kręgosłupa szyjnego od C1 - C4. Mięsień ten jest nie tylko dźwigaczem łopatki, ale również obraca ją ku dołowi. Przy tym w przypadku działania jednostronnego dźwigacz odpowiedzialny jest za zginanie szyi do tylu i w bok, a przy działaniu obustronnym zgina ja do tyłu.

Leczenie tego typu przeciążeń w fazie ostrego bólu polega na unieruchomieniu szyi. Pokonanie kurczu mięśni umożliwia ostrzyknięcie punktów spustowych lidokainą, gorące okłady lub w miarę potrzeby leki przeciwbólowe bądź leki zwiotczające mięśnie. Ból szyi i karku mija zazwyczaj po kilkunastu godzinach w poważniejszych przypadkach najpóźniej po kilku dniach.

Z chwilą ustąpienia ostrych dolegliwości chory powinien rozpocząć ćwiczenia polegające na mobilizacji punktów spustowych dźwigacza łopatki i mięśnia czworobocznego, a następnie przystąpić do rozciągnięcia mięśnia i przywrócenia jego prawidłowej długości.

Do wykonania mobilizacji będzie nam potrzeba piłeczka do masaży typu lacrosse (może być podwójna). Ustawiając się tyłem do ściany, przykładamy piłeczkę w miejscu, w którym przebiega dźwigacz łopatki i napieramy plecami, szukając bolących miejsc, w ten sposób uciskamy lub rolujemy te miejsca przynajmniej przez 1-2 min. Dodatkowo rotujemy głowę w stronę przeciwną, co umożliwia nam jeszcze bardziej skuteczne rozciągnięcie mięśnia dźwigacza.

Ważne, by po mobilizacji przystąpić do rozciągania. Najlepiej będzie maksymalnie oddalić od siebie 2 przyczepy tego mięśnia poprzez ustawienie łopatki w depresji. Opuszczając maksymalnie bark, łapiemy dłonią za tył uda — szyje odginamy w bok i rotujemy w przeciwnym kierunku oraz lekko w przód, drugą dłoń kładziemy na głowie i pogłębiamy ostrożnie odgięcie szyi. Głęboko oddychając, staramy się maksymalnie rozluźnić. Ćwiczenie rozciągające powinno trwać przynajmniej 2 min.

Nawrotom dolegliwości związanym z dźwigaczem łopatki z całą pewnością zapobiegnie utrzymywanie prawidłowej postawy ciała, unikanie wykonywania czynności wymagających długotrwałego utrzymywania pozycji zgięcia lub przeprostu szyi.

Foundation Training (FT) to specjalny program opracowany przez amerykańskiego chiropraktyka Erica Goodmana prezentującego innowacyjne podejście do ćwiczeń mających na celu pozbycie się dolegliwości kręgosłupa. Zasada tego programu polega na wzmocnieniu i rozciąganiu grup mięśniowych odpowiedzialnych za stabilizację kręgosłupa.

Rzeczywistość jest taka, że większość z nas czy wykonuje zawód związany z pracą biurową, czy nie i tak większość czasu spędza, siedząc przy biurku, pochylając się nad klawiaturą komputera, laptopa. Godzinami pochylamy głowy nad smartfonami, a do tego zazwyczaj wszędzie jeździmy samochodem nawet w najbardziej błahych sprawach, na sport nie ma już ani czasu, ani ochoty. W ten sposób nawarstwiają się problemy, związane z poprawnym funkcjonowaniem kręgosłupa ograniczając jego działanie i osłabiając naszą siłę.

Jeżeli lekarz medycyny konwencjonalnej powiedział wam, że wasz przypadek wymaga operacji, nie oznacza to, ze jesteście na nią skazani, warto znaleźć przyczynę degeneracji swojego kręgosłupa i odtworzyć prawidłowe wzorce ruchowe. Niemal na pewno u większości z was nieprawidłowe poruszanie się z siedzącym trybem życia powoduje niewłaściwe obciążenia kręgosłupa, przyczyna jest prosta-mięśnie łańcucha tylnego takie jak prostowniki grzbietu, mięśnie pośladkowe czy tylne mięśnie ud nie są wystarczająco używane. Warto w tym miejscu zacytować E.Goodmana i przypomnieć, że samo pójście do lekarza w celu pozbycia się bólu pleców może pogorszyć sprawę dlaczego? Ponieważ operacje chirurgiczne i środki przeciwbólowe nie usuną przyczyny bólu kręgosłupa.

Cytyjąc:

- Naprawdę nie mamy pojęcia, jak leczyć takie dolegliwości, a to dlatego, że ich nie da się wyleczyć-mówi Eric. - Je trzeba zmienić.

Bez budowy solidnych struktur mięśniowych efekty jakiejkolwiek terapii i zabiegów chirurgicznych pozostaną nietrwałe. Foundation training przywróci elastyczność, siłę i wytrzymałość taśm mięśniowych natomiast aktywacja mięśni łańcucha tylnego przywróci prawidłową postawę.

Zdaniem Róży Zacharzewskiej z Centrum Rehabilitacji i Medycyny Naturalnej w Mysłowicach przez stosowanie treningu FT blisko 90% pacjentów ćwiczących regularnie i prawidłowo zupełnie zniwelowało przyczynę ich dolegliwości, a w wielu przypadkach obyło się bez kłopotliwej operacji. Ćwiczenia te nie wymagają żadnego sprzętu, a 15 min codziennego treningu sprawdzi się u osób o dowolnym poziomie sprawności fizycznej.

Jak szybko pacjent odczuję poprawę? W zdecydowanej większości poprawa odczuwalna jest błyskawicznie, ponieważ uczymy mięśnie robić to, do czego zostały stworzone. Aktywując mięśnie łańcucha tylnego, a w następnej kolejności wzmacnianie ich przynosi nieprzerwane korzyści w postaci życia wolnego od bólu kręgosłupa.

Ogólnie rzecz biorąc osteofity są naroślami kostnymi (tzw. dzioby kostne), jest to nic innego jak skutek toczących się w stawach zmian zwyrodnieniowych. Osteofity rozwijają się całymi latami, nie dając żadnych objawów. Powoli przyczyniając się do ograniczenia ruchomości w stawach, poprzez ucisk na nerwy aż do występowania dolegliwości bólowych.

Oprócz tytułowego kręgosłupa występują one w obrębie stawów, na które oddziałuje duża siła nacisku. Prócz kręgosłupa mogą być to zatem stawy biodrowe, stawy kolanowe, a także stawy rąk np. łokcie. Tego rodzaju choroba zwyrodnieniowa jak wspomnieliśmy przed chwilą, spowodowana jest siłami nacisku wokół stawu. W procesie tym dochodzi do degeneracji chrząstki stawowej w obrębie zakończenia kości tworząc na ich obrzeżach narośla kostne, zwane osteofitami. Z powodu stopniowego niszczenia stawu, organizm odczuwa potrzebę zwiększenia jego powierzchni, doprowadzając do coraz większego stopnia narastania. Nadmienić należy tutaj, że zmiany kostne mogą także powstawać wewnątrz stawu, przyczyniając się do jego szybszego niszczenia.

Wracając do kręgosłupa osteofity powstają:

- Na bocznej powierzchni kręgów,

- Od przodu,

- Od strony światła kanału kręgowego.

O ile dwa pierwsze przypadki nie mają klinicznego znaczenia dla chorego, tak te ostatnie (od strony światła kanału) zawężają go, powodując przerost wiązadeł kręgów i torebek stawowych, oraz przerost kości w okolicach stawów międzywyrostkowych. Cały ten proces powoduje poważne zawężenie światła kanału kręgowego i otworów międzykręgowych, przez które przechodzą korzenie, tworząc w ten sposób stenozę.

Osteofity obecne w dolnej części kręgosłupa oraz na wysokości stawów krzyżowo-biodrowych w stadium zaawansowanym mogą być przyczyną ograniczenia ruchomości, doprowadzając do zesztywnienia stawu krzyżowo-biodrowego.

Jeżeli mowa jest o tego rodzaju zwyrodnieniu na myśli mamy osoby wykonujące ciężką pracę fizyczną lub osoby uprawiające sport, ale wymienić należy też pacjentów, którzy borykają się z takimi chorobami jak skolioza, kręgozmyk czy osoby po złamaniach kompresyjnych. Obecność osteofitów i toczących się przy tym zmian zwyrodnieniowych potwierdzić można przez wykonanie badań obrazowych wykonując zdjęcie RTG, TK lub RM.

Leczenie osteofitów o ile można tak powiedzieć, polega na stosowaniu kinezyterapii, fizykoterapii i technik rehabilitacji odciążających stawy. Taka praktyka znacznie zmniejszy dolegliwości bólowe i spowolni lub zatrzyma proces narastania tkanki kostnej. Jeżeli dany staw był obciążany dużymi ciężarami, skuteczne jest rozciąganie przykurczonych mięśni (masaż głęboki) mających bezpośredni związek z funkcjonowaniem kończyny. Takie praktyki w większości przypadków działają niemal natychmiastowo. Jeżeli rehabilitacja nie przynosi pożądanych efektów, można sięgnąć po farmakoterapię (leki przeciwzapalne, iniekcje dostawowe), a w ostateczności poddanie się zabiegowi operacyjnemu. Po takim zabiegu istotne jest, by jak najszybciej rozpocząć rehabilitację, której celem jest utrzymanie uzyskanego zakresu ruchu i zapobieganie przykurczom mięśni.

Subskrybuj: Posty ( Atom )

Ból między łopatkami u osób uprawiających sport

Inne choroby kręgosłupa, które mogą powodować ból między łopatkami:

Jak leczyć przyczyny bólu między łopatkami?

Problemy z kręgosłupem — Jak to wygląda w praktyce?

Jak można sobie jeszcze pomóc?

Możliwe inne przyczyny zapalenia korzonków

Wśród objawów zapalenia korzonków może wystąpić:

Leczenie korzonków

Wskazania do leczenia aparatem Vertetrac:

Najnowsze posty

Flickr

O mnie